ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ / ΕΚΤΟΠΙΣΗ

Skills: ART PRACTICES

Εγκατάσταση, 2013

Πρώτη παρουσίαση στη Νύχτα Μουσείων 2013 στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας, Αθήνα.
Θέμα Νύχτας Μουσείων 2ο13: Μουσείο = μνήμη + δημιουργικότητα = κοινωνική αλλαγή

  • άνθρωποι αριθμοί / εκτόπιση

“Διάβασα κάπου πως σ’ ολόκληρο τον κόσμο, μέσα στα τόσα εκατομύρια, δεν υπάρχουν δύο αγόρια ή δύο κορίτσια όμοια σαν δύο σταγόνες νερό. Το ίδιο συμβαίνει και με τους επαναστάτες. Ο καθένας κουβαλάει στη συμμετοχή τα δικά του όνειρα, τις δικές του αγάπες, τον δικό του εαυτό, το δικό του “μπορώ”. Αλίμονο αν ήταν αλλιώς. Θα ήμασταν μηχανάκια ή αμοιβάδες. Και την ιστορία την πουτάνα έτσι τη γράφουνε, και οι αστοί και οι κομμουνιστές: οριζόντια, ισόπεδη˙ μιλάνε για λαούς, μιλάνε για μάζες, κανένας απ’ αυτούς δεν μπόρεσε ποτέ να νιώσει την ένταση, το πάθος, την κορύφωση και την πτώση κόσμων ολόκληρων, σ’ ένα μονάχα εικοσιτετράωρο από τη ζωή του επαναστάτη. Ξέρουν γράμματα, διαβάζουν, γράφουν και δεν κατάλαβαν ποτέ πως ο κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος ολόκληρος, είναι μια ολόκληρη ιστορία… Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξανακαταχτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μαστρο-Στέφανο… τότε μονάχα οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή, τι θα πει η φράση “εκατό χιλιάδες νεκροί” ή “βασανίζεται ένας άνθρωπος σε κάποια ασφάλεια”. Τότε οι άνθρωποι θα ξέρουν τι θα πει φυλακή, τι σημαίνουν πολιτικά λάθη…”
Χρόνης Μίσσιος, “…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς”, εκδ. γράμματα, 1985

Οι κοινωνίες αλλάζουν όταν, έχοντας συναίσθηση του παρόντος που βιώνουν, οραματίζονται ένα διαφορετικό μέλλον. Αντιλαμβανόμαστε, όμως, το παρόν με βάση τη γνώση του παρελθόντος. Κατ’ επέκταση η μνήμη λειτουργεί ως φορέας κοινωνικής αλλαγής και η διαχείρησή της αποτελεί βασικό εργαλείο για τη διαμόρφωση της τάξης πραγμάτων. Κατά την πορεία προς την αλλαγή η δημιουργικότητα συνθέτει λόγο, εφεύρει λύσεις εκεί που δεν υπάρχουν ή εσκεμμένα αποσιωπούνται.

άνθρωποι αριθμοί / εκτόπιση
Αρχειακό υλικό ανατυπώνεται σε υφασμα. Ομαδικά πορτρέτα πληθυσμών που ακούσια ή βίαια εκτοπίστηκαν για οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους (ομάδες προσφύγων, εξορίστων και μεταναστών), από τις αρχές του 20ου αι. μέχρι σήμερα, από και προς τον ελληνικό χώρο τοποθετούνται σαν μια μπουγάδα ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο. Ανάμεσα στα πλήθη προβάλλουμε μεμονωμένα ατομα επιδιώκοντας να αναδείξουμε την αντίθεση ανάμεσα στην κατανόηση της έννοιας της Ιστορίας ως σύνολο προσωπικών ιστοριών και στη τάση της επίσημης Ιστορίας να περιγράφει τους ανώνυμους ανθρώπους σαν μάζες και αριθμούς.

Πρόθεση μας είναι η ανάδειξη σχετικών παρελθοντικών εμπειριών και η σύνδεσή τους με αυτές του παρόντος, με αφορμή το φαινόμενο των συνεχώς αυξανόμενων εθνικιστικών και ρατσιστικών συμπεριφορών στην Ελλάδα του σήμερα.

άνθρωποι αριθμοί / εκτόπιση